Ας πάμε απο την αρχή.
Η γρήγορη προϊστορία μου είναι ότι πάντα ενθουσιαζόμουν με τα έργα επιστημονικής φαντασίας. Μάλιστα μου άρεσαν τόσο , που είχα πάει να δω το alien 3 στο σινεμά στα Φηρά Σαντορίνης το 1992. Μάλιστα όταν βγήκε το πρώτο παιχνίδι aliens vs predator το 2000 έλεγα στον φίλο μου τον Μάκη ότι μπορείς να παίξεις το παιχνίδι σαν alien , σαν predator ή σαν θύμα , αφού το να είσαι άνθρωπος απέναντι σε alien είναι σαν να είσαι τρυφερό ποντικάκι απέναντι σε .. λιοντάρι. Όμως παίζοντας το παιχνίδι ( και το κάθε παιχνίδι με aliens ) αποτυγχάνουν να φέρουν τον τρόμο που είχαμε δει στο πρόσωπο της Sigourney Weaver στο γνήσιο alien 1. Τα παιχνίδια απέτυχαν παταγωδώς γιατί καταφέρναμε με ένα οπλάκι να σκοτώσεις ορδές απο aliens. Ενώ όλη η έμφαση του έργου ήταν ότι είσαι κυνηγημένος από ( όπως είπε ο Ian Holm ) τον τέλειο οργανισμό.
Τα γραφικά.
Ξεκινώντας το παιχνίδι έμεινα άναυδος. Εκτός ότι τα γραφικά είναι πάρα πολύ καλά με τον φωτισμό να νιώθεις ότι πραγματικά φωτίζει τον χώρο , με εντυπωσιακούς καπνούς να ζωντανεύουν τον χώρο ένιωσα πραγματικά ότι βρισκόμουν μέσα στο διαστημόπλοιο που είχε κατασκευάσει ο Ridley Scott το 1979 στο έργο. Μάλιστα καθόμουν και παρατηρούσα τα λεπτομερή γραφικά σε διάφορες γωνίες του σκάφους και μάλιστα έλεγα " πολύ λεπτομέρεια , άραγε θα τη δει κανένας ; ". Για να σου δώσει την αίσθηση του παλιού και αληθοφανή , βλέπεις μοναδικά textures παντού. Πχ στις πόρτες βλέπεις χτυπήματα , ξεχρωμιασμοί , ωχρά γράμματα σειριακών αριθμών , ξεβαμμένα σημεία και έχει μια πινελιά εφέ 'grain' τόσο ώστε να ξεθωριάζουν τα χρώματα. Ένιωσα σαν να ήμουν μέσα στο έργο , ... το 70!. Όλα είναι πολύ μελετημένα , από τους υπολογιστές 8086 μέχρι τις οθόνες , τα γραφεία , οι καρέκλες , τα andoid όλα είναι της δεκαετίας του 70. Το παιχνίδι είναι τόσο λεπτομερές που έχουν μέχρι και τις φωνές της Sigourney Weaver στο ρόλο της Rippley και του Tom Skerritt στο ρόλο του Dallas.
To Hardware
Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις το παιχνίδι αλλά δεν με πολυνοιάζει. Δεν κάνω εταιρική παρουσίαση του παιχνιδιού για να αναφέρω τεχνικά χαρακτηριστικά. Με ενδιαφέρει κάθε παιχνίδι που παίζω και αφιερώνω τον χρόνο μου να το απολαύσω στο μέγιστο. Και αυτό σημαίνει τα γραφικά να είναι στις μέγιστες ρυθμίσεις χωρίς frame loss καθώς να έχω φτιάξει τις καλύτερες προϋποθέσεις. Γιαυτό και παίζω συνήθως βράδυ , με ένα μικρό φως για να σπάει την φωτεινότητα του 24` monitor σε έναν i7 με 32g ram gtx κάρτα και 5:1 ηχητικό σύστημα συνδεμένο με s/pdif. Έχει σημασία σε αυτό το παιχνίδι αν το παίζεις stereo ή αν έχεις πραγματικά surround ηχεία στη πλάτη σου.
Σενάριο
Το σενάριο του παιχνιδιού αφορά τη κόρη της Rippley 15 χρόνια μετά το alien 1 , η οποία πάει εθελοντικά για να δει το μαύρο κουτί που βρήκαν στο διάστημα και φαίνεται να είναι απο το διαστημόπλοιο Nostromo που υπηρετούσε η μάνα της και καταστράφηκε για άγνωστους λόγους. Φτάνοντας στο διαστημικό σταθμό παρατηρείς ότι κάτι δεν πάει καλά , βλέπεις φυσικές ζημιές στο σταθμό ενώ δεν απαντάνε στις κλήσεις. Γιαυτό και εσύ με 2 άλλους πάτε να εξερευνήσετε τι γίνετε. Μία έκρηξη σε αποκόβει απο τους άλλους και βρίσκεσαι ... μόνος σου σε έναν αεραγωγό , χωρίς όπλα , σε ένα διαστημικό σταθμό στη μέση του πουθενά.
Το αληθινό αίσθημα του κυνηγημένου.
Ενώ περιηγούμαι και μαζεύω στοιχεία για το τι έχει γίνει , το αίσθημα της απίστευτα καλής μεταφοράς της ατμόσφαιρας του σκάφους με συνδυασμό με τον ήχο όλο και αυξάνετε. Ο εντυπωσιασμός μου για το παιχνίδι είναι τόσο ψηλά που έχω χαθεί μέσα του και πιστεύω ότι είμαι εκεί. Τα πρώτα στοιχεία για την παρουσία ενός exoterrestial οργανισμού είναι εμφανές , οι συναγερμοί τα φώτα και οι σειρήνες σε κατακλύζουν και η αγωνία ανεβαίνει. Εντέλη συναντάς το alien.
Το πρώτο συναίσθημα είναι να κρυφτείς και να κρατήσεις την αναπνοή σου , προσεύχοντας να μη σε εντοπίσει. Και αυτό ακριβώς κάνεις και στο παιχνίδι. Βρέθηκα κλεισμένος μέσα σε ένα ντουλάπι με το alien να με ψάχνει και να με κυνηγάει στους διαδρόμους , χρησιμοποιώντας τους αεραγωγούς για να φτιάξει ενέδρες και παγίδες. Ένιωσα τον πραγματικό τρόμο να σε κυνηγάει ένα alien και έμεινα παγωμένος για χρονικά διαστήματα κάτω απο γραφεία και καρέκλες.
Το alien Α.Ι είναι αξιοσημείωτο. Το alien δεν θα ακολουθήσει κάποια προγραματισμένη συμπεριφορά ( scripted pattern behavior ) αλλά θα χρησιμοποιήσει το περιβάλλον για να σε ξετρυπώσει. Μέσα στους αλγόρυθμους AI του alien έχουν προσθέσει και το σημείο που βρίσκεσαι. Έτσι το alien θα βρεθεί να σε ψάχνει μέσα στα δωμάτια που κρύβεσαι ( ενώ θα παραλείψει άδεια δωμάτια ) , θα κοιτάξει κάτω απο τα γραφεία και θα προσπαθήσει να σε ξετρυπώσει.
Έχουν σιγουρευτεί ότι θα συναντήσεις το alien στο πέρασμά σου και δεν θα το ξεγελάσεις με φτηνά κόλπα ή να το περιμένεις να κάνει το γύρο της διαδρομής που νομίζεις ότι κάνει. Θα το δείς να σε ψάχνει σε ένα σημείο , να φεύγει και μετά καπάκι να τρέχει να ξαναψάχνει το ίδιο σημείο , θεωρώντας ότι το περίμενες να φύγει για να βγεις έξω και σε πιάνει στα πράσα. Βλέποντας το αυτό πήγαινα απο γωνιά σε γωνιά και απο κρυψώνα σε κρυψώνα φοβούμενος κάθε δευτερόλεπτο οτι θα με πιάσει. Σε ρίχνουν σε ένα μέρος και το Alien διασκεδάζει ενώ εσύ τα χρειάζεσαι.
Η μουσική , οι ήχοι η ατμόσφαιρα και ιδίως η αγωνία. Η αγωνία είναι όλο το παιχνίδι. Μερικές φορές απορείς γιατί το κάνεις αυτό στον ευατό σου. Το παιχνίδι δεν προσπαθεί να σε τρομάξει με κάτι ξαφνικό. Αλλά θα ακούς το alien να σέρνεται γύρω σου , ενώ εσύ θα προσπαθείς να εντοπίσεις που βρίσκετε με τον ανιχνευτή κίνησης , αυτό θα σε πλησιάζει , και εσύ θα το βλέπεις να έρχεται και η αγωνία .... . Πολλές φορές πάτησα παύση , σηκώθηκα , έριξα νερό πάνω μου , ενώ τα μάτια της κοπέλας μου να διαβάζουν τον τρόμο στο πρόσωπό μου με ένα ίχνος απορίας γιατί κάθομαι και το παίζω αφού με τρομάζει.
Το παιχνίδι θέλει να φέρει την απόγνωση του alien 1 και το καταφέρνει απόλυτα. Ο ρεαλισμός στο γέμισμα του όπλου ( σφαίρα σφαίρα ) με το πόσες φωτοβολίδες έχεις και πόσα υλικά για να κατασκευάσεις συσκευές αποπλάνησης φέρνουν την απόλυτη απόγνωση σε μηδαμινές ελπίδες επιβίωσης. Μερικές φορές έλεγα ότι απλά , δεν μπορώ να το παίξω. Και το έκλεινα για μια μέρα.
Επίλογος
Ένα απο τα καλύτερα παιχνίδια τρόμου που έχω παίξει. Δεν είμαι φίλος του είδους. Το έπαιξα λόγο του franchise και της αγάπης μου για τα aliens. Δεν νομίζω ότι θα παίζω άλλο παιχνίδι τρόμου , τα αποφεύγω και δεν νομίζω ότι θα ξαναπαίξω το ίδιο παιχνίδι ξανά. Το τελείωσα στη μέγιστη δυσκολία με φορές που το alien να είναι στη πλάτη μου , και να το ακούω κυριολεκτικά στη πλάτη μου , και δεν νομίζω ότι θέλω να κάνω κάτι τέτοιο στον ευατό μου ποτέ ξανά.
Βαθμός: 9.5 / 10 άψογο!